หลังจากที่มานั่งคุยกับตัวเอง

ทบทวนกับสิ่งที่เกิดขึ้นที่ผ่านมา

ไม่ว่าจะสิ่งที่แอ้มทำให้มันเกิดเอง รึว่าสิ่งที่ใครต่อใครหยิบยื่นให้

แว๊บบ...นึงในใจรู้สึกเสียดายเวลา

แต่ก็ดีใจที่ใช้เวลาได้อย่างรวดเร็วในการสำนึกตัว

สุดท้าย....ก็เพิ่งรู้ว่า โลกใบนี้มีอะไรให้ทำอีกตั้งเยอะ

แค่เรานั่งงอมือ งอเท้าไม่ทำมันเอง

ตอนนี้ก็มีความสุขดีกับการเรียนภาษาสัปดาห์ละ 7 วัน

แล้วก็ทำงาน อาจดูว่ามันหนักไปหน่อย

แต่พอคนเรามีเป้าหมาย พลังมันก็มาเอง

ก็แค่เปลี่ยนเรื่อง focus จากความผิดหวังซ้ำซาก มาเป็นการเรียน การทำงาน

มันก็ทำให้น้ำหนักความรักเริ่มเบาบางลง

แต่กว่าจะคิดได้อย่างนี้ ก็เกือบจะแย่เหมือนกัน

แต่การคุยกับตัวเองตลอดเวลา (ประมาณคนบ้า)

ทำให้แอ้มรู้ว่า สิ่งที่ชีวิตเราต้องการคืออะไรกันแน่

แล้วปัญหาที่เราเจอ เราจะได้รับคำตอบจากตัวเอง

ว่าเราจะแก้ไขปัญหายังไง

ไม่ต้องปรึกษาใคร

ปรึกษาหัวใจเราเองเนี่ยหล่ะ

ดีที่สุดแล้ว

เชื่อแอ้มดิ...แอ้มลองมาแล้ว

ปล มันอาจจะดูคล้ายๆกับคนเพี้ยนๆก็เถอะ แต่ช่วงที่จิตเราเพี้ยนอยู่ เพี้ยนกลับเถอะคร้าบบบ

ปล 1 วันนี้ออกแนวสอนธรรมชอบกล เนอะๆๆๆ

ปล. 2 เอาเป็นว่าตอนนี้เฮฮา(กว่าเดิม)มากมาย สบายใจแล้วคับ

ปล 3 ความสุข เราต้องออกไปหามันนะคับ เพราะมันจะไม่เดินมาหาตัวเรา