ดีแล้วครับ ช่วงนี้อาจจะเจ็บปวด
แต่เดียวเวลาจะช่วยรักษาให้เอง
รู้นะครับว่าช่วงเวลาแบบนี้กำลังใจสำคัญที่สุด...
...เป็นกำลังใจให้ครับ...

ว่าจะแวะมาชวนคุยเรื่องผักบุ้งสักหน่อย

พอได้อ่าน entry นี้แล้วรู้สึกเศร้าจัง

เป็นกำลังใจให้นะครับ ถ้าเหงา ๆ แล้วไม่รู้จะทำอะไร ลงเรือไปเก็บผักบุ้ง อาจจะช่วยได้เนาะครับ

สู้ๆเข้าน้อคุณเพื่อน -*-
แต่ช้านก้อเหนแกรักๆเลิกมานานแล้วนี่ฝ่า -*-

เข้มแข็งนะกั๊บ
สู้ๆ

เฮ้อ...ทำไมผู้ชายเป็นอย่างงี้อ่ะ รักสองคนพร้อมๆกัน..............ทำได้ไงอ่ะ

เจ็บ.........แทนจังเลยค่ะ..
.
.
อดทน..นะคะ...เป็นกำลังใจให้..

ไม่ได้มาเยี่ยมนาน
อืม โดนอะไรคล้าย ๆ มาเหมือนกัน
ก็หวังว่าจะเข้มแข็งขึ้นโดยไวนะ
ก็มีตัวเรานี่แหละที่คอยเช็ดน้ำตาเราเวลาร้องไห้ เฮ้อ

แบบนี้ปวดใจแย่เลยอ่า แอ้ม
อลิสเข้าใจง่าเพราะเคย
แต่ของอลิสนี้ เขาบอกเลยว่าไม่ได้รุ้สึกอะไรกับใครอีกคน เลยสักนิด
ทั้งๆๆที่ไม่จริงเลยอ่า

อินทรีเรื่องที่ล้วของเราเป็นนิยายที่เราแต่ไว้อ่าจ๊ะแบบว่ายืมอิมเมจของเคตะมานิดหน่อยอ่าจ๊ะ

แอ้มไม่ต้องเสียใจนะ แอ้มทำถูกแล้วหละ เราเข้าใจความรู้สึกแอ้มนะ อยู่มันอย่างนี้หายใจก็ไม่ได้ติดขัดอะไรนี่หน่า
พอแล้วกับสิ่งที่ได้ทำและทุ่มเทเพื่อใครสักคนที่ตัวของเค้าเองก็ยังไม่ clear อ่ะ
สู้ ๆ เป็นกำลังใจนะจ๊ะ

พอจะเข้าใจความหวาดกลัวที่จะเลือก กลัวการเปลี่ยนแปลง เลยรั้งให้ทุกอย่างอยู่เหมือนเดิม

แต่ทำแบบนั้นไปคงไม่มีอะไรดีสินะ

รั้งไว้นานๆ คงไม่ดี แต่ก็ยังอยากรั้งไว้

= =!! อ่านแล้วรู้สึกสะท้อนตัวเองจัง...