ฤดูกาลหางาน - - ชีวิตมีแต่ความเศร้า
ไม่เข้าใจเหมือนกันว่ามันอะไรกันนักหนา
เรียนจบแทนที่จะมีความสุข โอเคชิกกาแรต
แต่เปล่าเลย งานก็หาไม่ได้
เรียกไปสัมภาษณ์ซาหนุกซาหนาน ไม่แต่เรียกไปทำงานสักที่
หนูเป็นคนดีนะ ไม่รับหนูทำงานเหรอ??
คนดีม่ะมีที่อยู่เหรอคะ??
จะเรียนภาษาก็ต้องรอเดือนพ.ค. (คอร์สมันเต็ม)
ชีวิตช่วงนี้ก็เศร้าอ่ะจิ ไม่มีอะไรทำ
ถ้าเดือนหน้ายังไม่ได้งานจะไปเรียนต่อแล้วน้า
นั่งอยู่นิ่งๆนานๆแล้วมันคันยังไงไม่รู้จิ
นั่งเล่นเอ็มมันไปทุกวัน
คุย..คุย..คุย..จนรู้สึกได้ว่าคนที่คุยด้วยเริ่มเบื่อ
โทรสับก็โทรมันทุกวัน
โทร..โทร..โทร..หาเพื่อนสามสี่คนสลับกันไป
จนเพื่อนๆเริ่มรำคาญ (ก็คนมันไม่มีคู่นี่หว่าจะให้ทำไงได้)
ไม่รู้จะโทรหาใครดี
เฮ้อออออ
ชีวิตมันแสนเศร้าอะไรเช่นนี้
น้ำหนักลดอย่างรวดเร็วได้ยังไงไม่รู้
สงสัยจะเครียดจัด
อกหัก รักคุด ตุ๊ดเมิน
น้ำหนักยังไม่ลด แต่ไม่มีงานทำมันลดหว่ะ
แปลก!!!
เมื่อวันศุกร์ไปเจอเพื่อนมา
มันทัก เฮ้ยแอ้มอกหักเรอวะ
แอ้มก็งง!!! ทำไม
เห็นตัวเล็กลง อุตสาห์แอบดีใจคิดว่าเพื่อนจะทักว่าสวยขึ้น
เปล่าเล้ย มันบอกว่า
แต่มรึงไม่มีแฟนนี่นา จะอกหักได้ไง
555+
ทุกคนพร้อมใจกันหัวเราะ
++ ส้น* ++
แอบนึกในใจ
พยายามเรื่องงานเข้านะคะ สักวันจะต้องได้แน่ๆ!!
แต่ว่าต่อให้อกหักกี่ครั้งน้ำหนัก็ไม่ลด เครียดน้ำหนักก็ไม่ลด...มิรู้ทำไม?
